دلتنگيها ودلنوشته هاي احسان براي فرزان

محبوب دلم همیشه دوست دارم....

محبوب دلم بابت همه چیز ممنون...

تو راحت زندگیتابکن فرزانه...

محبوب دلم بابت همه چیز ممنون...

بعد ازین همه سال هم منتظر موندم چون فکرکردم همونطور که من متوجه یسری اشتباهات شدم تو هم شاید متوجه اشتباهاتی شده باشی ،یجورایی ته قلبم میگفت دوباره باهم برخورد میکنیم همونطور که میدونستم اینجا سرخواهی زد چون میدونم تو هم هیچ وقت نتونستی فراموش کنی چون منم نتونستم<

زندگی قشنگی میشد ساخت وقتی هردو اشتباهاتمونومیدیدیم و بر میگشتیم ... اما وقتی ما ازغرورمون نمیگزریم دیگه همه چیز نمیتونه درست سر جای خودش قراربگیره.

چون واقعا من فقط تو را دوست داشتم نه هیچ کس دیگه ای را فرزانه ...

ولی تو هنوزم اون غرور را داری ... غروری که منو تو را نگذاشت کنارهم قرار بگیره .... .تو منو فراموش نکردی ...چون منم تورا فراموش نکردم .... فقط غرورت نمیگزاره ....غرور بیش از اندازت .... حرص میخورم به خداوندی خدا ازت فرزانه ... حرص اینومیخورم که چرا ما اینطوری رفتار میکنیم.... چرا ما آدما اشتباهاتمونا نمیخوایم بواسطه غرورهامون ببینیم....

فرزانه تو اگه منو فراموش کرده بودی بعداز۶سال نمیومدی به وبلاگ سربزنی وبنویسی...

چرا دوست داشتنا را خراب میکنیم.... اره حرص میخورم ....

واقعا ممنونم ازت به خاطر همه چیز ....

همیشه محکم تو هرکاری ایستادم.... نمیدونم چرا این جا هیچوقت نمیخاد درست بشه .....

شایدانگار این غرور بیش ازحد دختربهمنه که خیلی جلوتره ..

کاش مبدیدیم هرکدوممون اشتباهمون چیه ٔ ومیپذیرفتیم....نه که فقط به خاطرغرورمون بروزندیم....

من فقط میدونم که همونطور که من تو را فراموش نکردم تو هم منو فراموش نکردیٔ..

یعنی نتونستی فراموش کنی...

حسم اینو با تک تک سلولهاش اینو میدونه و ازهمین حرص میخورم چرا نمیخاد این اتفاق جدایی ما تموم بشه با یه غرور کاذب ....چرا انقدر ما آدما انقدر غرور باید داشته باشیم که همه چیز را ازهم سلب کنیم...

امیدوارم روزی که خیلی خیلی دیرنشده باشه این رافهمیده باشیم...

آره فرزانه تو هم من رانتونستی فراموش کنی...

با اطمینان خیلی خیلی زیاد میگم....